Jeanette Haugvik

Denne bloggen tek sikte på å snakka høgt om det andre ikkje vil prate om. Målet er å ufarleggjera og opplysa om psykisk helse. Har sjølv jobba meg gjennom eteforstyrringar og depresjon. Skriv ellers om jentene mine, sambuarlivet og studentlivet.

Kva meiner menn?

  • Publisert: 19.03.2017, 12:36
  • Kategori: Psykisk helse
  • Lenge har eg hatt ein innlegg i bakhovudet, eit innlegg der eg ber alle gutar og menn om hjelp. Dåke skal få lov til å sei og meina nett kva dåke vil, og eg skal ikkje hissa meg eller krangla, eg treng heilt ærleg berre menn sine synspunkt på eit par ting. 



     

    For saken er den, at som eg har nemd før, så ryk mange forhold etter det kjem born til verda. Sjølvsagt ryk andre forhold også, men sidan eg sjølv er gravid - så er dette mitt fokus no. Og då lurer eg.. Kva skjer gutar??

    Kva er det i eit forhold som går feil, sidan det vert slutt?

    Maser me for mykje? For lite?

    Har me for mange krav?

    Er me blitt usexy og keisame etter fødsel?

    Blir kvardagen for ensidig?

    Kva kan me damer gjera for å holda på gnisten?

    Treng de meir fridom? Meir fritid? Kva? 

    Eg håper at eg med dette innlegget klarer å skapa ein sakleg diskusjon, og eg håper gutane er MANN nok til å svara meg, for eg trur mange andre sit og lurer på det same. 

    #breakups #samliv #forhold 

     

  • Publisert: 19.03.2017, 12:36
  • Kategori: Psykisk helse
  • 3 kommentarer
  • Humanitær krise 2017

  • Publisert: 16.03.2017, 13:15
  • Kategori: Psykisk helse
  • Var du klar over at verda er i krise? Var du klar over at me står ovanfor den største humantiære krisa, sidan andre verdskrig? Eller blir det så fjernt for deg, at du heller vil tenkja på kva outfit du skal ha på deg i morgon, eller kor mange mil du må springa for å få SK17 på plass? Sjølv om eg ikkje likar det, så kan eg faktisk forstå det. 

    Eg går sjølv i ei boble om dagane, i lykkerus med baby i magen, nykjøpt hus og ein snart ferdig utdanning. Det er så lett å berre vera fokusert på seg sjølv, og ikkje tenkje over korleis situasjonen i verda eigentleg er. Det skremmer meg! Somme dagar ser eg ikkje nyhende ein gong, sjølv om det er flaut å innrømma. Då vert det lett å ignorera at verda er i krise. Lett å fraskrive seg ansvar, lett å tenkje at "eg kan ikkje gjera noko uansett, det er så langt vekke". Diverre trur eg ikkje at eg er åleine om å tenkje slik. For kva kan eg gjera med at 20 millionar menneske svelt i Sudan, Nigeria, Somalia og Yemen? 



     

    I går høyrte eg på radioen om ein by på 500 000 innbyggjarar i Nigeria som hadde tatt imot 500 000 flyktingar. Ein familie husa 30 menneske i heimen sin, for å hjelpa naboane sine i naud. Og kva gjer me her i Noreg, verdas rikaste land? Jo, me takker til nød ja til å ta i mot 8000 kvoteflytkningar frå Syria, og det fordelt på 3 år. Kvar er logikken?? Eg blir så provosert! Eg skal ikkje vera heilt pessimist, for tala syner at Noreg støtter Sør-Sudan med 135 millioner kr, og Somalia med 64 millioner kroner, og det er BRA, det er slik som gjer meg stolt over å vera norsk. Men av og til så trengs det meir handling, og eg skulle berre så inderlig ynskja at me fekk lov til å opna dørene for fleire flyktingar.


     

    Og du, me kan faktisk gjera noko for å hjelpe verda. Me kan slutta sjå på Tv-seriar i timavis, og heller oppsøkja dei rundt oss som treng hjelp. Me kan støtta Røde Kors, Redd Barna, Kirkens Nødhjelp, SOS-barnebyer, kva som helst. Me kan bli aktive på fritida, spreia gode haldningar, skriva leserinnlegg. Me kan oppfordra media til å ha meir fokus på denne krisa, for fakta er at bistandshjelpen alt for ofta er avhengig av det media fokuserer på. Me kan ofra fredagskosen, og heller donera 100 kr til ein frivillig organisasjon, slik at eit born i Yemen får mat ein dag. Alt hjelper! Ingen kan hjelpa alle, men alle kan hjelpa nokon. 

    I dag går eg med klump i magen, og kjenner meg så hjelpaslaus. Eg skal difor gjera mitt for å støtta med dei kronene eg har. Blir du med? 

    Eg legg ved nokre lenkjer for dei som ynskjer å hjelpe. 

    https://www.reddbarna.no/bli-katastrofehjelper

    https://www.rodekors.no/  ( Send sms SULT til 2272 og gi 250 kr, eller VIPPS ein sum til 2272)

    https://www.kirkensnodhjelp.no/

    Kjelder: 

    http://www.dagbladet.no/kultur/en-verden-i-humanitaer-krise/60137794 

    #krise #hjelp #humanitærkrise 

  • Publisert: 16.03.2017, 13:15
  • Kategori: Psykisk helse
  • 2 kommentarer
  • Gratulerar, alle kvinner

  • Publisert: 07.03.2017, 23:07
  • Kategori: Psykisk helse
  • I morgon er det då kvinnedagen, og mange av oss går i tog og feirer denne dagen. Personleg har eg aldri gjort det, men etter å ha lese om Kadra Yusuf- som lurer på kvifor me kvinner er mest oppteken av mote, hus og interiør, så tenkte eg at no skal eg setje meg inn i temaet "Kvinners rettar". Kadra Yusuf traff meg med kommentaren sin, for eg vil ikkje vera ei av dei som lukker augene for det som skjer i verda rundt oss, berre fordi det er mest behageleg. 

    Så, korleis er ståa for kvinner i verda? Jo, no skal du høyra : 

     



     

    Var du klar over at 16 millionar jenter i alderen seks til elleve år, aldri vil få gå på skule? 

    Var du klar over at i verda er det berre 48 land som har meir enn 30 % kvinner i parlamentet? 

    At i dag får det lite eller ingen konsekvensar å utøva seksuell vald mot kvinner i konfliktsoner? 

    Veit du at 2.2 milliarder menneske lev under fattigdomsgrensa, og dette treff kvinner hardast?



     

    Heile 30 land i verda gir IKKJE like rettar i ekteskapet, og 7 land gir ikkje kvinner like rettar til å velge stad å bu. I Afrika riskierer 3 millioner jenter omskjæring kvart år, og partnervald vert sjeldan straffa. 

    Var du klar over at småjenter framleis vert gifta bort som barnebrud? 

    At i land som til dømes India blir jenter abortert, fordi det heller er ønske om å få gutt? Ofte blir jenter også drept ved fødsel. 

    Dette var kanskje dystre tal, og kanskje det ikkje er det ein skal tenkje på i dag. Kanskje ein skal setja seg i godstolen og sjå på det fine interiøert sitt. Eller kanskje det er nett det ein ikkje skal gjera, men opne augene, og lesa harde fakta om kvinners rettar. Med alderen reflekterer eg over kor heldig eg og mine jenter er som får veksa opp i Noreg, med velferdsordningar og eit fantastisk utdanningssystem. No er det lett å tenkje at me i Noreg har alt på stell, men her i Norge har kvar 10. kvinne vore utsatt for voldtekt. Kvar 10.kvinne! Det er hårreisande. No har eg endo ei jenta i magen, og eg skal gjera alt for at ho også blir medviten om kva rettar ho har i framtida. Eg skal syta for at ho blir sterk, og modig, med ei klar og tydeleg stemme og eigne grenser. Takk Kadra, for at i du i kveld opna augene mine. 

     

    Kjelder: FN.no , amnesty.no 

    #kvinner #rettigheter #kvinnedagen
     

  • Publisert: 07.03.2017, 23:07
  • Kategori: Psykisk helse
  • 1 kommentarer
  • Akademisk skriving

  • Publisert: 01.03.2017, 09:04
  • Kategori: Blogg
  • Eg hugsar godt det sjokket eg fekk meg i møte med akademisk skriving på høgskulen. Då var eg fersk student, kom rett frå vidaregåande skule, og hadde tolka norrøne tekstar og skjønnlitteratur. Me fekk ei oppgåve som skulle inn, og eg hadde aldri vore borti den form for skriving, der eg ikkje skulle koma med mine kjensler, men byggja alle mine utsegner på teoriar og anna litteratur. Det var som å pissa i motvind, og eg ville riva av meg håret. Eg tuller ikkje når eg seier at heile skriveprosessen knakk meg, og eg trur ikkje eg var åleine med den frustrasjonen. 

     



     

    Ettersom åra gjekk vart me jo drilla i å meistra denne skriveteknikken, for det er jo det det er, ein kode ein må knekka. Det kan nok virka kunstig i byrjinga, men no kan eg kose meg med å lesa ein godt strukturert akademisk tekst. Det er forutsigbart, og eg veit kvar i teksten eg kan finna det eg leiter etter. 

    Det som derimot ikkje er like forutsigbart, er skriveprosessen min. No skal eg jo skriva bachelor, den største oppgåva eg har hatt til no. Det gir meg skrivesperre berre å tenkje på det. Kvar kveld legg eg plan for neste dag, om kva eg skal lesa og kva eg skal skriva om. Når morgondagen kjem derimot, så mååå eg plutseleg rydda litt, vaska litt, brette alle kleda i huset. Så måå eg sjølvsagt besøkje nokon, gå meg ein tur, bake nokre rundstykker, ja - du ser teikninga. Eg som alltid har styring og kontroll, er no blitt ein feig struts, som putter hovudet i strikkeposen og håper oppgåva mi skriv seg sjølv. Det skjer jo neppe. 



     

    I mangel på produksjon, har eg no lese meg opp på skrivetips som eg tenkte eg kunne dela med alle. Kanskje det sit fleire frustrerte studentar der ute? 

    - Om du får skrivesperre, skal du halde fram med å skriva, sjølv om det du skriv ikkje er bra. Seinare kan du gå tilbake og sjå over alt med eit kritisk blikk.

    - For å finne gode kjelder kan ein lesa andre sine master- og bacheloroppgåver som tar for seg same tema som du skriv om.

    - Noter alle kjeldene dine med ein gong, også i teksten!

    - Lag ein god disposisjon, og fyll ut innhaldet etter kvart.

    - Metodekapittelet er eit greit kapittel å få unna, dersom du veit kva metode du skal nytta deg av. Skriv det, og bli ferdig.

    - Om du står heilt fast, kan du byrje på innhaldsliste, framside, vedlegg osb. Det blir alltid mykje ekstrajobb på slutten.

    - Les teori, og gå deg ein lang tur etterpå. Hos meg plar teorien då å jobbe godt i bakhovudet, og etter turen er eg klar for ei ny skriveøkt.

    - Du treng ikkje skrive 5 timar i strekk, men jobb effektivt i til dømes 1 time om gongen i fleire intervallar. 

    -  Få nokon til å gi deg respons på teksten din, det er motiverande og oppklarande.

    - Ha heile tida problemstillinga di klart for deg når du skriv. Alt du skriv skal vera relevant i forhold til den. Hald fast i den raude tråden. 

    - Bruk teorien, ikkje berre repeter og referer den. 

    Kanskje dette var til hjelp for nokon? Eg veit vert fall at eg skal hiva meg i bøkene no! 

    Ha ein strålandes dag alle ! 

    #student #skrivetips #akademiskskriving 

     

     

  • Publisert: 01.03.2017, 09:04
  • Kategori: Blogg
  • 2 kommentarer
  • Tid for jobbsøknad

  • Publisert: 27.02.2017, 14:12
  • Kategori: Psykisk helse
  • Då har eg fullført min siste praksisperiode ved høgskulen. No skal eg berre skriva bacheloren min, og bestå dei siste eksamenane, så kan eg skryta over at eg er utdanna LÆRAR. Dette er ei utdanning eg har arbeida hardt og lenge for. Eg byrja i 2009, då var eg gravid med Alva. Ivirg student som eg var, så drog eg ho med meg på skulen etter fødsel. Eg SKULLE bli lærar, og det fortast mulig.



     

    Så gjekk eg jo på den Store Smellen då, og var ute av drift i fleire år. På det mørkaste hadde eg inga tru på at eg nokon sinne kom til å fullføre utdanninga mi. Psykologar og legar spådde meg 5-7 år i behandling då eg byrja bli bra att, og eg gjekk ut i lære som BU-arbeidar i staden for å fullføra lærarutdanninga. Eg kjente heldigvis tideleg at det var feil for meg, og tok mot til meg og hoppa tilbake i løpet på høgskulen. Det er og blir lærar eg vil vera og bli, og eg elsker det komande yrket mitt. Kvifor skal du få lesa meir om i eit anna innlegg, men dette biltetet seier litt. 



     

    Så no byrjar altså prosessen med å søkja på stilling, og eg kjenner meg alltid lika klein når eg skal fylla ut desse skjemaene."Skriv 1800 ord om deg sjølv". Eh, ja... Altså, eg likar å skriva, men ikkje på den måten. Kva i alle dagar skal ein skriva i ein slik søknad? "Sta, bestemt, overengasjert, halvgal dame søkjer jobb"?   Ugh..Vanskeleg! Ein skal vera positiv, men ikkje høg på seg sjølv i ein slik søknad, eller? 

    I tilegg er eg alltid usikker på om eg skal vera open om sjukdomshistoria mi eller ikkje? Det er ikkje sikkert alle ser på den som ein styrke, men heller ein risiko. Vel,eg får kryssa fingrane og satsa på det beste. Her på Stord kjenner jo dei fleste meg uansett, men no har eg søkt jobb både på Bømlo og Fitjar også. Ryktene seier at det er vanskeleg å få jobb no. Det stresser meg litt, for eg kjenner vert fall at eg er meget klar for å bruka meg sjølv til noko. Me har bestemt at eg ikkje skal ha full permisjon, men byrja arbeida i januar att. Det har seg jo slik at pengane ikkje veks på tre i hagen. I tilegg er eg himla rastlaus av meg, så litt jobbing må til for at eg ikkje skal dø av bleieskift og babygulp. 

     



     

    Lukka til med jobbsøking til alle som driv med det! :D 

     

  • Publisert: 27.02.2017, 14:12
  • Kategori: Psykisk helse
  • 4 kommentarer
  • hits