hits

Jeanette Haugvik

Denne bloggen tek sikte på å snakka høgt om det andre ikkje vil prate om. Målet er å ufarleggjera og opplysa om psykisk helse. Har sjølv jobba meg gjennom eteforstyrringar og depresjon. Skriv ellers om jentene mine, sambuarlivet og studentlivet.

Time out

  • Publisert: 11.12.2017, 12:52
  • Kategori: Samliv
  • For eit par veke sidan traff Henrik og eg veggen. Å ha 4 barn, jobb, skule og eit hus som skal pussast opp er ingen dans på roser. Me har gått oppå kvarandre, gnissa, vore irritable. Terskelen for å slenga ut spydige kommentarar har vore låg, og det har vore som ein konkurranse i å vera frekkast. Me gjekk faktisk drittlei den andre parten, og til slutt sa eg den vonde setningen;

    «Eg vil du skal flytta ut».

    Å sei det fall meg ikkje lett, men i all frustrasjonen såg eg ingen anna utveg. Lenge hadde me hatt fleire vonde dagar enn gode, og me gjekk i ein negativ spiral.

    Eg tok ein kjempe sjans då eg sa det. Eg kunne risikert å mista han heilt, at eg såra stoltheten hans såpass at han ville gjere det slutt for godt. Men den sjansen måtte eg berre ta når ingen av oss gjorde kvarandre noko godt.

    Men veit du, det var det beste me kunne gjort for forholdet. Me fekk tid frå kvarandre. Me fekk pusta. Kjenna på savn. Kjenna på frihet. Kjenna på kor mykje motparten egentlig bidrog med i kvardagen. Kjenna på at me egentlig treng kvarandre meir enn me likar å innrømma.

    Henrik flytta ikkje så langt, berre rett heim på guterommet. Ganske kjapt hadde me tlf-samtalar der me faktisk høyrte på det motparten hadde å sei. Me gav så kvarandre oppgåver me ville jobba med for å betra forholdet. For, skulle me klara dette, måtte det endring til, ikkje berre tomme ord og lovnadar. Plutselig byrja me å le saman att, og me slo av TVen og byrja trene samen, hadde spelekveldar, laga mat saman, eller berre låg og høyrte på musikk og snakka om laust og fast.

    Kvifor deler eg dette? Jo, fordi eg er lei av det forbanna fasadelivet, der babyliv ser ut som ein fryd og alle er happy all the time. Det er ikkje slik. Ikkje for oss. Det er eit slit, med travle dagar og lite søvn. Det er som me lev to ulike liv, eg her heima, og han på jobb og skule. Når han kjem heim er han sliten og vil slappa av, medan eg vil ut og gjera alt anna enn å vaska hus og skifta bleier.

    Det er framleis eit slit. Men me jobber saman og ikkje mot kvarandre. Me ser kvarandre og kvarandre sine behov. Me gir kvarandre ros, støtte og frihet, og me får vår fine lille familie til å fungera 💖 Eg er faktisk kjempe stolt over oss begge to.
    Korleis får dåke forholdet til å virka? 💖

  • Publisert: 11.12.2017, 12:52
  • Kategori: Samliv
  • 1 kommentarer
  • Vår julekalender

  • Publisert: 29.11.2017, 06:51
  • Kategori: Barn
  • For ei vekes tid sidan delte eg eit innlegg om kampen mot gavekalenderstyret.

    Eg held fast ved den tanken endo, rett og slett fordi eg ikkje likar kjøpehysteriet dagens samfunn legg opp til. Eg vel å hoppa av nett den karusellen.

    Men..Det tyder ikkje at borna mine ikkje skal få kalender. Og eg må innrømma at eg sjølv fekk gavekalender då eg var lita, og den kriblinga i magen om morgonen då me gjekk ned for å opna ein liten gåve, den er jo magisk.

    Så, her er korleis eg gjer det i år, inspirert av ei mor eg såg på ein snap.

    Kvar desember flyttar jo husnissen vår inn, Alvin. Alvin gjer ein ny rampeting kvar dag, og somme stunder gjer han koselege ting. I år har han i tilegg lagt ut mange små hint i form av lapper, som ungane må finna rundt omkring. Ein lapp leier vidare til ein ny lapp osv.

    Jentene får då såleis lesetrening og må jobba litt for å finna dagens kalenderoppgåve.

    Ein kan legga ut så mange hint som ein makter å finna på. På den siste lappen står dagens aktivitet, og det kan vera t.d

    * laga pepperkakekalender
    *sei ein fin ting om deg sjølv
    *sei ein fin ting til søster di
    *gjer ein elev på skulen glad
    *lommelykt-tur med kakao og krem

    Også vidare, også vidare.. Slik tenker eg at borna får ein kalender, lesetrening, og ein ekstra koseleg mnd. Kvar fredag vil dei få ei gåve kvar, men dette vil bli noko dei uansett treng, t.d eit par votter eller tøfler eg skal strikka.

    Har du tips til kjekke ting eg kan skriva på lappane, så legg igjen ein kommentar då! ;)

    #julekalender #juleglede #advendt #husnisse #mammalivet #barn

  • Publisert: 29.11.2017, 06:51
  • Kategori: Barn
  • 7 kommentarer
  • Stolt !

  • Publisert: 28.11.2017, 20:17
  • Kategori: Barn
  • I går var eg så heldig at eg fekk vera gjestesnapper for Aktivemødre. Det vil seia at eg overtok snapkontoen ein heil dag, og skulle fortelja frå vårt liv.
    Sidan det å vera ærleg og open om psykisk helse er min hjartesak, var det naturleg å dela frå tida då eg var sjuk, kombinert med morsrolla.

    Alva ville også fortelja kort om korleis ho hadde det i den tida, og dei jentene gjer meg så uendeleg stolt.

    Dei er kloke, reflekterte og har så stor omsorg for andre. Me fekk utruleg mange gode tilbakemeldingar frå andre som hadde blitt rørt, og me håper me har vore med på å fremja åpenhet om sjukdom.

    For meg var det godt å fortelja om ei tid som er forbi. Det er godt å tenka at eg er ikkje lenger Jeanette med anoreksi. Eg er Jeanette som blei frisk, og eg kjente det som at no har eg lukka den boka for godt. Innimellom er det likevel viktig å sjå tilbake på, for å unngå gamle mønster, men fokus framover her vert ikkje spiseforstyrrelsen. Vert fall ikkje frå mitt perspektiv. Det er på tide å sjå fram.

    Takk til alle som såg på oss i går. Det blir nok ikkje siste gong eg snapper for Aktivemødre.

    -Jeanette

    #aktivemodre #mammalivet #frisk

  • Publisert: 28.11.2017, 20:17
  • Kategori: Barn
  • 3 kommentarer
  • Verdens prematurdag

  • Publisert: 17.11.2017, 09:01
  • Kategori: prematur
  • Eg trudde du skulle døy. Eg trudde eg også skulle døy. Eg trudde at Henrik skulle reisa heim til jentene mine uten oss. Redselen eg hadde i ambulansen er umogeleg å skildra. Eg har ikkje dekkande ord.

    Men du, du er ein kjempar. Ein helt. Ei lita løvinna. Så pittekyrande liten. Så skjør, men så uendeleg sterk. Og all redselen vart gradvis bytta ut med like stor kjærleik og håp.

    No ligg du der, startar kvar morgon med eit smil. Pludrar,ler, grip etter handa mi. Det gjekk bra!

    Gratulerer med verdas prematurdag vesla mi 💜

    #prematur #baby #mammaliv

  • Publisert: 17.11.2017, 09:01
  • Kategori: prematur
  • 2 kommentarer
  • Uro

  • Publisert: 01.11.2017, 09:35
  • Kategori: prematur
  • Me har vore heime nokre månader no, og kvardagen går sin gong. Det er mating, amming, gulping. Bleieskift. Husvask. Treningar med storesystre, middag, lekser, husarbeid. Mykje kos og mykje glede.

    Vesla veks. Ho smiler, babler, griper. Ho ler og koser. Gret og klagar. Kvardagen med baby heime er fin, babyen er så uendeleg fin, familien min er så fin og eg er veldig klar over kor heldig eg er.

    Men eg er uroleg. Som om eg venter på ein ny nedtur. Når ho søv, klarer eg ikkje slappa av, må heile tida sjekka at ho pustar. Samstundes er det som all adrenalinet eg har hatt etter fødsel har gått ut av meg, lik lufta går ut av ein ballong.

    Sjølv om me gjekk gjennom fleire månader med intenst stress, er det som eg har fortrengt tida på sjukehuset. Eg kjenner at eg ikkje klarer å kjenne på det.. Og kva skjer då? Jo. Uroen i meg byrjar byggje seg opp. Eg skyv den lenger og lenger vekk, legg lokk på all smerten, og sit att tom. Det gir ikkje meining, men det er slik det er. Det er slik det er nett no.

    Eg klarer å tenke rasjonelt, og veit at dette er nok ein reaksjon på alt. At no har eg landa. Eg veit også at det går over. At eg må tole å stå i det som er no, og akseptere også dei vonde kjenslene. Det er berre ikkje like kjekt som å vera i lykkerusen.

  • Publisert: 01.11.2017, 09:35
  • Kategori: prematur
  • 6 kommentarer