hits

Jeanette Haugvik

Denne bloggen tek sikte på å snakka høgt om det andre ikkje vil prate om. Målet er å ufarleggjera og opplysa om psykisk helse. Har sjølv jobba meg gjennom eteforstyrringar og depresjon. Skriv ellers om jentene mine, sambuarlivet og studentlivet.

Bachelor levert!

  • Publisert: 18.05.2018, 22:43
  • Kategori: Blogg
  • Eg har nesten ikkje fleire ord igjen, men i dag leverte eg bacheloren min! Ei oppgåve som tok meg 2 år,i ei utdanning som har teke meg 9 år.

    Eg byrja på høgskulen i 2009, med draumen om at eg ein dag skulle bli lærar. Då var eg gravid med nr 2. og eg hadde med meg nyfødt baby på skulen. Men eg elska det! Eg elska miljøet og eg elska å læra!

    Så skjer livet, og eg gjekk gjennom eit samlivsbrot. Plutselig var eg aleinemor, fulltidsstudent og med helgejobb. Eg kjørte meg for hardt og blei alvorlig sjuk. I mange mange år. Eg var inn og ut av institusjon, men draumen om å bli lærar, den slapp eg aldri. Etter 3 år i behandling prøvde eg meg på skule att. Eg meistra det, og eg meistra livet. Eg forelska meg på nytt, vart gravid igjen, og skulle vera ferdig utdanna i 2017. Men kanskje kroppen framleis var sliten, for babyen kom 3 mnd for tidleg, og nok ein gong måtte eg utsetja utdanninga mi.

    I januar byrja eg opp att. Eg har tatt 45 stp på eit semester, kombinert med baby og tre andre barn, og ein partner som trenger merksemd. Men no, no er eg i mål. Eg blir lærar. Det nyttar å ikkje gi opp.

  • Publisert: 18.05.2018, 22:43
  • Kategori: Blogg
  • 0 kommentarer
  • Tikk takk

  • Publisert: 14.05.2018, 14:05
  • Kategori: Familie og barn
  • Det er nokre dagar eg skulle ynskje eg kunne klona meg sjølv, eller i det minste fryse tida. Det er eksamen og bachelor-innspurt, og kva anna høver betre enn å få sjuke born då? Lille fine har hatt feber i 3 dagar, og alt ho vil er å liggje i mamma sine armar.
    Fordelen er jo at eg får mykje kos hos ei som har byrja bli såpass aktiv at ho sjeldan har tid til det. Samstundes så må eg jo berre ta meg ein time out. Men eg skulle ynskje det gjekk an å skrive til sensor at : NB, kandidaten har 4 barn og eit høgt stressnivå.

    Det hadde vore noko det ;)

  • Publisert: 14.05.2018, 14:05
  • Kategori: Familie og barn
  • 0 kommentarer
  • 1år

  • Publisert: 12.05.2018, 20:29
  • Kategori: Barn
  • Fine, sterka jenta vår fylte eit år i går. Ein er alltid stolt på bursdagen til sine barn, men i går var eg ekstra stolt, for ho her fekk ein tøffare start enn dei andre fine.

    Frå 38 cm og 980 g til ei frisk, blid og aktiv jente. Eg trudde ikkje me skulle vera så heldige i fjor, då var eg heilt sikker på at ho ikkje skulle klara seg. Takk og lov for at ein har eit så kompetent helsevesen i dag.

    Sjølve året har vore eit slit, for premature har ofte dårlegare søvmønster enn andre babyer. Og med 3 andre barn er det ikkje bare til å legga seg når ho fyrst søv. Då må dei få sin tid og kos med mamma og pappa.

    Henrik og eg visste det ville bli tøffe tak, men lite ante me kor trøtte me skulle vera. Og kanskje det er greit. Eg har ikkje tal på kor mange gonger eg har tenkt at eg ikkje orker meir. Men, me lovte kvarandre å halda ut vert fall eit år. Det har me gjort, og det er eg glad for. No ser me fram til lysare dagar, meir kos og tull og forhåpentligvis meir søvn ;)

  • Publisert: 12.05.2018, 20:29
  • Kategori: Barn
  • 4 kommentarer
  • 02.05.18

  • Publisert: 02.05.2018, 10:53
  • Kategori: Barn
  • I dag er ein spesiell dag for oss. For eit år sidan i dag, gjekk vatnet mitt i starten av veke 26, og min største frykt blei realitet. Heile svangerskapet hadde eg uroa meg for at noko slikt skulle skje.

    Det var ein fin og varm dag. Eg hadde vore på skulen, me hadde utedag ved stranda. Eg var aktiv, sjøl om eg hadde bekkensmerter. Kanskje eg ikkje burde vore det, eg veit ikkje, me veit framleis ikkje kvifor dette skulle skje nett oss. Etter skulen var me på middag hos svigers for svigerfar hadde bursdag. På kvelden då eg skulle gjera lekser, kjente eg at eg måtte på toalettet, og det rant frå meg. Henrik forstod kva som skjedde før meg. Eg, som alltid hadde vore hysterisk, gjekk rett i fornekting. Dette skjedde ikkje oss,ikkje no.

    Den kjensla av frykt me hadde i ambulansen på veg til Haukeland, kan ikkje skildras som noko anna enn ei iskald hand rundt hjarta. Som når du prøver fylla lungene med luft, men du får framleis ikkje pusta. Som om tida er ein karusell du ikkje klarer å stoppe, ikkje klarer å hoppe av.

    Det aller siste magebildet før vannavgang.

    02.05.2017

    Det var ikkje slik dette skulle bli for oss. Nok ein gong snur livet i nitti grader, og alt ein kan gjere er å halde seg fast og håpe på det beste. Henrik forstod noko ikkje var rett før eg gjorde det. Eg lakk vatn. I veke 26. Alt for, alt for tideleg. Eg tenkte at dette skjedde ikkje no, ikkje med oss, ikkje Henrik og meg. Me elsker deg så høgt.


    Ambulansen tok oss til Stord Sjukehus. Der gjekk resten av vatnet, og alvoret byrja gå opp for oss. Legane sa ingenting, men me såg det i blikka at dette ikkje var bra. Dei var stressa. Me var redde. Det måtte bli Haukeland på oss. Eg fekk ei sprøyte. Lungemodning, sa dei at det var. Lungemodning. Lungene er ikkje modne. Hold ut litt til.


    Så mange spørsmål i ambulansen, men ingen svar. Henrik satt saman med meg heile vegen, slapp ikkje handa mi eit minutt. Eg holdt på å knekka, men han ser på meg og seier «Om du knekker no, så gjer eg og det», og eg veit me må vera sterke for kvarandre. Skal eg føda no? Klarer du deg utan vatn i magen? Vil du overleva? Er du sterk nok? Er me sterke nok? Eg tenkjer alle tankar. Tenkjer at det var bra eg ikkje kjefta på Thale og Alva i dag. Tenkjer at eg skulle ikkje krangla med Henrik på søndag. Tenkjer at han fortjener ikkje dette. Eg skulle ikkje gått på skulen i dag. Skulle vore meir i ro. Skulle.. SLUTT. Pust. Du er jo så liten.  


    På Haukeland er dei rolige. Har erfaring med slike situasjonar. Prematurfødslar. Eg får medisin som skal stoppe riene, dei kan eg stå på i max 48 timar om gongen. Me får antibiotika, på grunn av infeksjonsfare. No er det ingen hinne som beskyttar Lille Venn i magen. Eg skal beskytta deg eg, ikkje kom ut endo. Bli der inne litt til.


    -Mamma og pappa <3 





    På sjukehuset, saman <3

  • Publisert: 02.05.2018, 10:53
  • Kategori: Barn
  • 2 kommentarer
  • The golden 30's

  • Publisert: 28.01.2018, 10:30
  • Kategori: Barn
  • Då har eg runda 32 år, hurra!

    For meg er det inga krise å bli eldre. Eg synes livet vert betre og betre..Eller, ja..Altså, eg meiner vel at eg kjenner meg tryggare og tryggare på meg sjølv, kven EG er, kva EG står for og mine behov. Eg har landa litt, endeleg!

    Eg hugsar at eg følte 20-åra som kavete..Då var eg usikker, heile tida på leit etter kven eg var. Å samanlikna meg med andre var noko eg gjorde konstant. Tenkte at «alle andre har jobb, hus, familie, utdanning». Og at alle andre løyste alt på ein så god måte. Dei åra var prega av angst, depresjon og misnøye. No kjenner eg at puslebitane fell meir på plass. Og om eg puslar feil, ja, så er det likevel mitt bilete eg lagar, og det er eg som sit på fasiten.

    Kanskje har eg fått litt fleire rynker no..Men det er fordi eg ler meir, og lever betre. Og med alderen kjem og ein tryggleik på at same kva livet gir deg, så ordner alt seg til slutt.

    -Jeanette

  • Publisert: 28.01.2018, 10:30
  • Kategori: Barn
  • 2 kommentarer